غزل شهادت

 

تومشق عشق درسنگرنوشتی

زاَعشارَش گلِ  پرپر نوشتی

غزل هائی سرودی ازشهادت

عجب آرایه ای برترنوشتی
 

مَیِ نابِ شهادت سرکشیدی

مرامِ ساقی وساغر نوشتی

منوّرسینه ات را آتشین کرد

پس ازآن لاله را از بر نوشتی

الف درسِ اباالفضلِ رشید است

تو آن را با تنِ بی سر نوشتی

شبِ حمله حنا، بَستی سر و روی

پیامِ قاسم واکبر نوشتی

جدا شد دستت ازپیکر چوعبّاس

رسالت با یَدِ دیگر نوشتی

به نقشِ عون وجعفر،خون سُرخَت

مرکّب شد ؛ گلِ احمر نوشتی

اگر ترکش تورا صد پاره بنمود

سنان و نیزه وخنجرنوشتی

به روی مین چوافتادی تو درخاک

به یاران یادو یاد آور نوشتی

زره پوشان چوبرجسمت خزیدند

زِ اسب ونعل وازاَخگرنوشتی

گلویت خُشکِ وخونین گشت ومالین

زحُلقومِ علی اصغر نوشتی


|منبع غزل شهادت